2008.04.19 @ Seed+Health Land

- เราตาค้างมาตั้งแต่ตี 3 แบบว่าไม่ได้นอนเจ็ดโมงเช้ารีบเร่งออกไปนัดพบกะพี่กิ้กเพื่อไปตามซีวอน&ทงเฮ อาการเป็นวันนั้นของเดือนมิได้เป็นอุปสรรคต่อการตามผู้ชายแต่อย่างใด ประมาน 8 ครึ่งกะเจอกะพี่กิ้กและพี่กิฟท์จากนั้นไปรอกันที่รร.สุโขทัย แบบว่า.. ตั้งแต่ 10.00 - 12.00 ไม่มีวี่แววแต่อย่างใดว่าน้องจะเสด็จออกมาข้างนอกให้เราเชยชม  พี่กิ้กตัดสินใจกับบ้าน เหลือเรา มี้ พี่ก้อย 3 คนยืนเคว้งคว้างรอน้องอย่างไรจุดหมาย จนกระทั่งบ่ายสองเริ่มไม่ไหวแร้วนะเว่ย!~ หิวข้าวมากมายคาดว่าน้องคงมิออกจากโรงแรมเป็นแน่แท้ เราจึงพากันเดินทางไปสยามเพื่อหาอะไรกิน และรอไปเจอที่ซี้ดทีเดียว...

- เหลือเวลาจากการกินข้าวมากมายฟ่าจะถึงเวลาไปซี้ด เราจึงตัดสินใจไปงาน hello korea กันลั้ลล้า แอ๊บไปสโต๊คกี้ดอีกแร้วอ่า พูดละเขิ้นเขิน  เราทำอะไรลงไป ก่าโฮลี่จะได้ขึ้นปาเค้าไปเกือบๆทุ่มนึงแร้วอ้ะ แต่ทำไมละช้านอยากดูโฮลี่ ทงเฮและซีวอนเอาไปทีหลังนา.. วันเน้กี้ดเอาใจไปเต็มๆเรยเหอะ แต่ละท่าแต่ละเพลงทำเอาเรากรี้สสลบได้อีก ชอบกี้ดมากมายคนที่ทำให้เราหลงใหลได้ปลื้มซีวอนได้อี้ก  พอโฮลี่เต้นเสดเรากะวิ่งกระหืดกระหอบจากมาบุญครองมาเกือบ CTW เพื่อหารถแท็กซี่ไปอสมท. ระหว่างทางเหนเด็กวิ่งกันออกมาจากพารากอน เริ่มคิดได้ว่า... น้องแมร่งต้องไปกินกันที่พารากอนแหงๆ ละมันกะจิงทีเดียว  ทงเฮอ่า~ ปล่อยให้เราไปสโต๊คกี้ด ไม่บอกว่าจะมาพารากอน

- วินาทีที่วิ่งหารถแท็กซี่กัน ผู้ญ. 3 คนที่ป่วยเปนโรควันนั้นของเดือนต้องเตือนตัวเองว่า "ฉันสบายดี" แร้ววิ่งกันป่าราบฟ่าจะหารถไปอสมท.ได้ *ปาดเหงื่อ* ไปถึงไม่ทันด้วยละน้องแอบเข้าไปข้างในเรียบร้อยละ  ช้านทำอะไรลงปายย ย ย

- ตอนออกจากซี้ด.. อันเน้เปนอะไรที่เรามากมายกะทงเฮ มากเห้อะ.. คือไม่รู้จิงๆว่าจะออกทางข้างหน้ารึว่าข้างหลัง เพาะข้างหน้าเค้ากั้นทางให้เรียบร้อย แถมคราวที่แร้วน้องบอมแบมกะพี่เจ้าชายเค้ากะออกมาทางนั้นกัน แต่รอจนนานมากไหงรถตู้ไม่มาจอดซะทีวะ  เราเรยตัดสินใจวิ่งไปทางข้างหลังดีฟ่า และตะโกนเรียกเพื่อน "เห้ย!~ ไปข้างหลังเหอะ" ตอนที่เราวิ่งมาโชคดีมากมาย เจอพี่ซึงเดินออกมา และพี่เจ้าชายเค้ากะเดินโบกไม้โบกมือยิ้มแช่งออร่าเบ่งบานมาแต่ไกล แต่มืออีกข้างถือโทสับคุยกะใครมิรู้  พี่เจ้าชายเค้าเรยมิค่อยแฟนเซอวิทเท่าที่ควรจะเป็น.. เราเรยหยุดยืนเกาะกระจกอยู่ตรงนั้น น้องทงเฮเค้าเดินมาเกาะกระจกเอาหน้าแนบ แถมยังทำหน้าเคลิ้มมากมาย วินาทีนั้นหัวใจแทบล้มเหลวเอาได้ เอาใจไปเรยเหอะงานเน้ทงเฮอ่า~ แค่สีเสื้อกะโดนใจมากพอแร้วยังมาทำตัวแบบเน้อีก *กึ้บๆ* พอน้องเดินจากไปพี่นกกะฉุดแขนเราวิ่ง โดยที่เรามิทราบได้ว่าเพื่อนๆที่เหลืออยู่แห่งหนใดกัน แต่เรากะออกวิ่งเพื่อไปหาแท็กซี่กันก่อน จะได้ไม่เสียเวลาเด่วค่อยโทตามกันทีหลัง

- ระยะทางการวิ่งไกลโฮกได้โล่ O.o เกือบกิโลได้ละมั้ง... เราวิ่งจากประตูหลังมาหน้าประตูอสมท. แบบว่า... "เห้ย!~ กรูป่วยจิงป่าววะ" วิ่งแบบไม่คิดชีวิต แวะมาหยุดตรงยามนิดนึงเพื่อนโทหามี้ว่าเราออกมาแร้ว ละวิ่งต่อไปหน้าปากซอยเพื่อหารถแท็กซี่ ระหว่างทางเกิดเหตุระทึกขวัญได้อี๊ก~ เราเจอหมาเห่าบีบมือกะพี่นกสองคน กัวกะกัวแต่ต้องค่อยๆย่องเดินผ่านหมาเหล่านั้นมาได้อย่างปลอดภัย *ปาดเหงื่อ* แถมเดินไปอีกนิดดันเจอเค้าทะเลากะกัน อารมแบบผู้ญ.โดนรุมอ่ะ มีผู้ชายตบหน้าดังเปรี้ยะแบบเสียงดังมากๆ เรากัวเรยอ้ะ.. O[]o สติแตกรีบย่องผ่านไปโดยไว เพาะตรงนั้นมืดมากกก..ก.ก พอเจอแท็กซี่เรากะกระโดดขึ้นโดยไว เลี้ยวรถกลับไปรับเพื่อนๆที่เหลือ... พอรถน้องออกเรากะประกบตามโดยไว

- คุณพี่คนขับรถได้ใจเราอีก.. ตอนแรกแกกะอารมบ่นๆ เพาะเราให้ขับตามไปเรื่อยๆแบบไม่ทราบจุดหมายปลายทางแต่อย่างใด แร้วบนทางด่วนน่ะ.. พี่เค้าขับช้ามากมายมีรถแซงไปเปนสิบแร้วอ้ะ  คิดว่าอาจจะเข้าโรงแรมรึป่าว? แต่พอลงจากทางด่วนแค่นั้นละ "โอ้ว!~ แม่เจ้าคุนพี่คนขับเค้าเหยียบให้เรา 150" O.O ชอครับพ่อแม่พี่น้อง พี่เค้าเหยียบชนิดที่ว่าสามารถตามรถน้องได้ทันอ้ะ.. *เก่งทิสุด* ขนาดขับเรยไปรถน้องเลี้ยวเข้า Health Land ไปแร้ววว..ว..ว คุนพี่เค้าขับเรยไปประตูทางออกให้เราวิ่งลง คือโชคดีมากมาย ถ้าไปเข้าประตูเดียวกะรถน้องนะ เราจะวิ่งไม่ทันตอนน้องลงรถเรยเหอะ ^^ แอบเหนหลังน้องทงเฮไวๆ แร้วพี่เจ้าชายเค้ากะคุยโทสับอีกแร้วอ้ะ  เค้าคุยกะใครหนักหนา... *อารมเสีย*

- น้องนวดกันประมาน 2 ชม. ทำให้เรามีเวลาเม้ากันอีกละ >~< ตอนอยู่ที่ซี้ดยังคิดกันเล่นๆเรยว่า.. "น้องน่าจะไปนวด ถ้ากินข้าวที่พารากอนแร้ว" และ "ถ้าน้องนวด น่าจะไป Health Land" ให้ตายเหอะ.. มันตรงใจทุกอย่างมากมาย ทริปเน้มันส์ได้อี๊ก~ พอตอนประมาน 5 ทุ่มรถตู้วนไปรับน้องตรงทางออกด้านข้าง ที่มีถังขยะแสนเหม็นเมื่อครั้งกระนู้นเราเคยมายืนเกาะรอน้อง  รถแอบเลวถอยเข้าไปรับข้างในทำให้เราไม่ได้เหนละ TT.TT เรายังมิได้สโตคพี่เจ้าชายเท่าที่ควรจะเปนเรยนะ *เสียใจ*

 - แร้วน้องกะกลับเข้าโรงแรมไปนอนพักผ่อนเตรียมตัวสำหรับการถ่ายโฆษณาพุ่งเน้เช้า เป็นอันว่าเราส่งน้องเข้านอนเรียบร้อย >< เรยคิดไปตาม Bigbang กันต่อ... เพาะพุ่งเน้เราจะเตรียมมาจ้วงน้องทงเฮกันทั้งวัน เรยขอไปแอบเหนหน้าแทแทที่รักซะตี้ดนึง แร้วแทแทมิทำให้เราผิดหวัง เดินเสื้อแดงยิ้มเบิกบานแต่ไกลลิบๆ เอาอีกแร้ว.. เราจะหัวใจล้มเหลวเปนรอบที่ 2 ของวัน

สรุปรายงานประจำวัน

- เรากลับบ้านมานอยพี่เจ้าชายละ  เรายังมิได้จ้วงเท่าที่ควรจะเป็น แถมพี่เจ้าชายยังเอาแต่คุยโทสับกะใครมิรู้ *นอย*

- วันเน้เจอแต่คุนพี่คนขับรถดีๆทั้งนั้นอ้ะ.. เราปลื้มใจมากมายโดยเฉพาะคุนพี่ที่พาเราไป Health Land

-  เพลง A man in love ที่กี้ดเต้นท่าซีวอนเอาใจเราไปเรยเหอะ.. ไม่ไหวละ

- เรากินโออิชิเยอะมากมาย สงสัยคงจะได้ไปญี่ปุ่น

- ตอนกลับบ้านเราเริ่มมีอาการป่วยอีกครั้ง *แอ้ก*

 - พุ่งเน้จะไม่ใส่รองเท้าคู่เน้อีก... มันทำให้เราลื่นเกือบจะหน้าแหกตามน้องมิทัน